San é un mozo con discapacidade intelectual. Está socialmente integrado grazas a María, a súa nai, unha mestra que dedicou o seu tempo para que San teña unha vida coma os demais.

Adriana, fotógrafa dun xornal local, leva anos sufrindo un estraño trastorno hipnagóxico que borra as liñas entre a vixilia e o sono.

Carmen demanda un pouco máis de atención do seu marido Ibón, pero o traballo deste acapara o seu tempo de tal xeito que apenas poden verse.

Aos 70 e tras morrer a súa esposa, Guillermo deconstrúe o seu machismo guiado por catro mulleres.